Beitrag 42

11. Mai 2020

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Tamen a proposito, inquam, aberramus. Omnes enim iucundum motum, quo sensus hilaretur. Quodcumque in mentem incideret, et quodcumque tamquam occurreret. Si stante, hoc natura videlicet vult, salvam esse se, quod concedimus; Duo Reges: constructio interrete. Quod quidem nobis non saepe contingit. Haec para/doca illi, nos admirabilia dicamus.

Negabat igitur ullam esse artem, quae ipsa a se proficisceretur; Nam si propter voluptatem, quae est ista laus, quae possit e macello peti? Hoc enim constituto in philosophia constituta sunt omnia. Ergo id est convenienter naturae vivere, a natura discedere. Quod si ita se habeat, non possit beatam praestare vitam sapientia.

Quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles? Quod non faceret, si in voluptate summum bonum poneret. Quis enim confidit semper sibi illud stabile et firmum permansurum, quod fragile et caducum sit? Itaque eos id agere, ut a se dolores, morbos, debilitates repellant. Haec dicuntur inconstantissime. Cupit enim dícere nihil posse ad beatam vitam deesse sapienti.

Cum autem in quo sapienter dicimus, id a primo rectissime dicitur. Quos quidem tibi studiose et diligenter tractandos magnopere censeo. Hoc est vim afferre, Torquate, sensibus, extorquere ex animis cognitiones verborum, quibus inbuti sumus. An ea, quae per vinitorem antea consequebatur, per se ipsa curabit? Primum in nostrane potestate est, quid meminerimus? Praetereo multos, in bis doctum hominem et suavem, Hieronymum, quem iam cur Peripateticum appellem nescio. Sed ad haec, nisi molestum est, habeo quae velim. Ita enim vivunt quidam, ut eorum vita refellatur oratio. Atqui perspicuum est hominem e corpore animoque constare, cum primae sint animi partes, secundae corporis.

Quo modo autem optimum, si bonum praeterea nullum est? Cur id non ita fit? Apparet statim, quae sint officia, quae actiones.